تضمین بقا در عصر هوش مصنوعی؛ قرارداد چندساله CoreWeave برای تصاحب درایوهای SSD شرکت Solidigm
شرکت ارائهدهنده خدمات ابری CoreWeave در تاریخ ۵ آگوست اعلام کرد که یک قرارداد چندساله با شرکت Solidigm امضا کرده است. هدف از این قرارداد، دریافت اولویت دسترسی به ظرفیت تولید درایوهای SSD سازمانی است. پس از پردازندههای گرافیکی (GPU)، حالا فضای ذخیرهسازی به دومین قطعهای تبدیل شده که شرکتهای ابری مجبورند برای تضمین تامین آن، قراردادهای بلندمدت چندساله امضا کنند.

- اولویت دسترسی: قرارداد چندساله CoreWeave برای قرار گرفتن در صدر لیست خریداران هارد دیسکهای SSD.
- بحران جهانی حافظه: پیشبینی افزایش ۱۰ تا ۱۵ درصدی قیمت حافظههای فلش NAND تا پایان سال ۲۰۲۶.
- تغییر ماهیت خرید: تبدیل شدن درایوهای ذخیرهسازی به گلوگاهی استراتژیک همانند پردازندههای گرافیکی در توسعه هوش مصنوعی.
- ظرفیتهای خیرهکننده: برنامهریزی Solidigm برای تولید درایوهای ۲۴۵ ترابایتی تا پایان سال.
جزئیات قرارداد؛ خرید اولویت دسترسی به جای تخفیف قیمتی
اطلاعات فاششده از این توافق تنها شامل سه نکته است: قرارداد چندساله است، اولویت دسترسی به درایوهای SSD سازمانی را شامل میشود و هدف آن هماهنگ کردن مقیاسپذیری ذخیرهسازی با تقاضای فزاینده مشتریان در پلتفرم ابری یکپارچه هوش مصنوعی CoreWeave است.
سخنان مدیران ارشد دو شرکت در مورد این قرارداد بسیار معنادار است. مدیر ارشد عملیات در CoreWeave، تمام تمرکز خود را روی «اطمینان از تامین» گذاشت و گفت: «این توافق به ما اولویت دسترسی به حافظههایی را میدهد که نقشه راه ما کاملاً به آنها وابسته است.» به عبارت سادهتر، CoreWeave به دنبال خرید هاردهای ارزانتر نیست، بلکه تنها میخواهد اولین شرکتی باشد که محصولات از خط تولید به دستش میرسد.
بحران جهانی حافظه و دلیل امضای قراردادهای LTA
تحلیل بازار حافظه، منطق این قرارداد را بهتر از بیانیههای مطبوعاتی توضیح میدهد. موسسه تحقیقاتی TrendForce پیشبینی کرده است که قیمت قراردادهای حافظه فلش NAND در سهماهه سوم ۲۰۲۶ بین ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش مییابد. بازار حافظه به شدت با کمبود مواجه است و گسترش ظرفیت تولید نیز تا اواخر سال ۲۰۲۷ یا ۲۰۲۸ بعید به نظر میرسد.
در چنین بازاری، شرکتهای ابری حاضرند قیمتهای بالاتری پرداخت کنند و قراردادهای تامین بلندمدت (LTA) امضا کنند تا جریان تامین قطعات خود را پایدار نگه دارند. این الگو تنها به حافظه فلش محدود نمیشود؛ پیشتر نیز دیدیم که چگونه غولهای دیتاسنتر برای تامین پردازندههای گرافیکی به سمت امضای چنین قراردادهایی رفته بودند.
چرا یک شرکت ارائهدهنده خدمات ابری به این حجم از SSD نیاز دارد؟

شرکت CoreWeave به قدری بزرگ است که امضای یک توافقنامه تامین با آن، تعهدی عظیم برای Solidigm محسوب میشود. درآمد سهماهه اول ۲۰۲۶ این شرکت بیش از ۲ میلیارد دلار بوده و در همان سهماهه بالغ بر ۷.۶ میلیارد دلار روی تجهیزات و نرمافزار سرمایهگذاری کرده است. یک پلتفرم ابری هوش مصنوعی در سه بخش اصلی ظرفیت هاردهای SSD را میبلعد:
اول، ذخیره متناوب (Checkpointing) در طول آموزش مدلها که شامل فایلهای عظیمی است که با فرکانس بالا نوشته میشوند. دوم، لایههای ذخیرهسازی شیء (Object Storage) که باید اطلاعات را با سرعت بسیار بالایی به پردازندههای گرافیکی برسانند تا آنها بیکار نمانند. اما بخش سوم که سریعترین رشد را دارد، انتقال کش کلید-مقدار (KV Cache) به هارد در فرآیند استنتاج است.
انتقال کش KV از روی حافظه گرافیکی (VRAM) به روی هاردهای فلش، به معنای تبدیل شدن محدودیت حافظه سیستم، به نیاز برای خرید فضای ذخیرهسازی بیشتر است. هر شرکت ابری که از این روش استفاده کند، در سالهای بعد به هاردهای SSD بسیار بیشتری نیاز خواهد داشت.
پشت پرده قرارداد؛ برنامههای احتمالی Solidigm برای ورود به بورس

نکته جالب اینجاست که درست در روز انتشار این خبر، یک رسانه کرهای گزارش داد که شرکت Solidigm (که زیرمجموعه SK Hynix است) به دنبال جذب سرمایهای بین ۵ تا ۱۰ تریلیون وون برای عرضه اولیه سهام (IPO) در بورس نزدک است. داشتن یک قرارداد تامین چندساله با مشهورترین شرکت خدمات ابری هوش مصنوعی، برگ برنده بسیار قدرتمندی در زمان جذب سرمایه و ورود به بورس خواهد بود.
علاوه بر این، Solidigm برنامههای بلندپروازانهای برای آینده دارد. مدیر ارشد بازاریابی هوش مصنوعی این شرکت به صورت عمومی اعلام کرده است که آنها قصد دارند تا پیش از پایان سال ۲۰۲۶، درایوهایی در کلاس ۲۴۵ ترابایت به بازار عرضه کنند.
تحلیل اختصاصی آلفاتک: وقتی ذخیرهسازی به گلوگاه اصلی هوش مصنوعی تبدیل میشود
تا چند ماه پیش، بزرگترین ترس شرکتهای ارائهدهنده خدمات ابری این بود که نتوانند پردازندههای گرافیکی (GPU) کافی بخرند. اما اکنون که معماریهای جدید هوش مصنوعی وابستگی شدیدی به تبادل سریع و مداوم دادهها پیدا کردهاند، فضای ذخیرهسازی پرسرعت (SSD) به گلوگاه دوم این صنعت تبدیل شده است.
اقدام CoreWeave نشان میدهد که در جنگ سختافزاری هوش مصنوعی، قیمت دیگر اولویت اول نیست؛ اولویت اصلی “وجود داشتن” قطعه است. اگر یک شرکت ابری نتواند هاردهای مورد نیاز خود را به موقع تامین کند، پردازندههای گرافیکی چند هزار دلاریاش عملاً بیکار میمانند. باید منتظر ماند و دید که آیا سایر غولهای ابری مانند آمازون و گوگل نیز به زودی مجبور به امضای چنین قراردادهای بلندمدتی برای رزرو ظرفیت کارخانههای هاردسازی خواهند شد یا خیر.


