هشدار مدیرعامل Apacer: عرضه تراشههای DRAM به سازندگان ماژول در سال ۲۰۲۷ ممکن است بیش از ۷۰ درصد کاهش یابد
به گفته مدیرعامل شرکت تایوانی Apacer، عرضه حافظه از سوی تولیدکنندگان بزرگ DRAM به سازندگان مستقل ماژول در سال آینده ممکن است به تنها ۳۰ درصدِ میزان عرضه در سال ۲۰۲۶ کاهش یابد. این موضوع زنجیره تامینی که همین حالا هم تحت فشار است را بحرانیتر خواهد کرد.
- کاهش شدید عرضه: سازندگان مستقل ماژولهای رم در سال ۲۰۲۷ تنها به ۳۰ درصد از تراشههای فعلی دسترسی خواهند داشت.
- بلعیده شدن ظرفیت تولید: تمرکز غولهای تراشهسازی روی تولید حافظههای HBM و سرور برای پروژههای هوش مصنوعی.
- خطر موجودی صفر: بزرگترین نگرانی شرکتها دیگر گران خریدن قطعات نیست، بلکه پیدا نکردن هیچ قطعهای در بازار است.
- انبار کردن قطعات: شرکت Apacer برای مقابله با این بحران، موجودی انبار خود را ۴۸ درصد افزایش داده است.
بزرگترین ریسک بازار: نبود قطعه به جای گرانی
سیکی چانگ، مدیرعامل Apacer، این اظهارات را در جریان کنفرانس سرمایهگذاران نیمه اول سال ۲۰۲۶ بیان کرد. هرچند انتظار میرود روند افزایش قیمت حافظه در نیمه دوم ۲۰۲۶ تا حدودی کند شود، اما او معتقد است کمبود شدید قطعات حداقل تا اواسط سال ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت و DRAM همچنان کمیابترین قطعه بازار باقی میماند.
به گفته چانگ، بزرگترین خطری که در حال حاضر شرکتهایی مانند Apacer را تهدید میکند، دیگر «گران خریدن تراشهها» نیست، بلکه «عدم دسترسی به هیچگونه موجودی» است. این شرکتها معمولاً ویفرهای حافظه خام را از برندهایی مانند SK Hynix و Samsung میخرند و آنها را به محصولات نهایی تبدیل میکنند.
برای آمادگی در برابر این کمبود فزاینده، شرکت Apacer موجودی انبارهای خود را به شدت افزایش داده و بودجهای در حدود ۱۲۳.۶ میلیون دلار برای خرید فوری تراشهها در زمان در دسترس قرار گرفتن آنها در نظر گرفته است.
اولویتبندی تولیدکنندگان: HBM و حافظههای سرور در خط مقدم
البته پیشبینی چانگ به این معنا نیست که کل تولید جهانی DRAM به یکباره ۷۰ درصد سقوط میکند. منظور او به طور خاص، سهمی است که تولیدکنندگان بزرگ تراشه به شرکتهای سازنده ماژول (مثل سازندگان ماژولهای DIMM و SSD) اختصاص میدهند.
تولیدکنندگان بزرگ DRAM به شکلی فزاینده در حال اختصاص ظرفیت تولید خود به حافظههای HBM، حافظههای سرور و سایر محصولاتی هستند که مستقیماً توسط غولهای ابری و هوش مصنوعی پیشخرید میشوند. شرکتهای Samsung و SK Hynix و Micron اولویت خود را روی تولید محصولاتی با حاشیه سود بالاتر گذاشتهاند. چانگ تخمین میزند که در حال حاضر حدود ۶۰ درصد از ظرفیت تولید DRAM به تجهیزات سرور اختصاص یافته و محصولات معمولی مثل DDR4 و DDR5 باید برای سهم کوچکی از بازار با هم رقابت کنند.
کشیده شدن حافظههای NAND به موج هوش مصنوعی
در سمت دیگر بازار، حافظههای فلش NAND نیز به داخل موج هوش مصنوعی کشیده شدهاند. درایوهای SSD سازمانی با ظرفیت بالا، به طور فزایندهای برای ذخیرهسازی مدلها و تخلیه کش استفاده میشوند تا فشار از روی حافظههای گرانقیمت DRAM برداشته شود. هرچند حافظه فلش به دلیل پهنای باند کمتر نمیتواند جایگزین DRAM شود، اما به عنوان یک لایه مکمل در سیستمهای هوش مصنوعی عمل میکند و همین موضوع تقاضا برای SSDهای سازمانی را به شدت بالا برده است.
پیشبینی قیمتها و نقش شرکتهای چینی
پیشبینی میشود قیمت قراردادهای DRAM در سهماهه سوم ۲۰۲۶ حدود ۳۰ درصد و حافظههای فلش NAND بیش از ۲۰ درصد افزایش یابد. تحلیلگران دیگر نیز افزایش ۴۰ درصدی قیمت DRAM را پیشبینی کردهاند. مدیرعامل شرکت Adata حتی پیشبینی کرده است که کمبود جهانی حافظه ممکن است تا ۱۰ سال آینده ادامه داشته باشد.
در این میان، انتظار نمیرود تولیدکنندگان چینی بتوانند راهحل سریعی برای این بحران ارائه دهند. هرچند کیفیت محصولات DDR5 شرکت چینی CXMT بهبود یافته است، اما تقاضای داخلی در خود چین آنقدر بالاست که ظرفیتی برای تغییر توازن در بازار جهانی باقی نمیماند. قیمت محصولات جدید آنها نیز تفاوت چندانی با سه برند بزرگ جهانی ندارد.
انبار کردن حافظهها با قیمتهای بالا در شرایط فعلی، خطر ضررهای سنگین در صورت سقوط ناگهانی بازار را به همراه دارد. با این حال، Apacer میگوید هیچ نشانهای از سقوط قریبالوقوع بازار نمیبیند. آنها شرط میبندند که در سال ۲۰۲۷، «داشتن حافظه گرانقیمت» بسیار بهتر از «نداشتن هیچ حافظهای برای فروش» خواهد بود.
تحلیل اختصاصی آلفاتک: چرا رم کامپیوترها در حال کمیاب شدن است؟
زنجیره تامین قطعات کامپیوتری در حال تجربه یک تغییر ساختاری بزرگ است. تا پیش از این، خطوط تولید کارخانههای بزرگ به گونهای تنظیم شده بود که پاسخگوی نیاز بازار کامپیوترهای خانگی، لپتاپها و گوشیهای هوشمند باشد. اما ظهور هوش مصنوعی همهچیز را تغییر داد.
سرورهای پردازش هوش مصنوعی به حجم عظیمی از حافظههای فوقسریع (HBM) نیاز دارند. تولید این حافظهها هم سود بسیار بیشتری برای سازندگان دارد و هم خطوط تولید را به شدت درگیر میکند. نتیجه این است که غولهای تراشهسازی ترجیح میدهند ظرفیت کارخانههای خود را به جای تولید رمهای معمولی (مثل DDR4 و DDR5) به تولید حافظههای سرور اختصاص دهند. این شیفت ظرفیت تولید، باعث شده تا شرکتهای سازنده رم و SSD با کمبود شدید قطعات اولیه مواجه شوند؛ بحرانی که در نهایت خود را به شکل افزایش قیمت در بازار مصرفکننده نهایی نشان خواهد داد.


